Nieuwsbrief oktober

Oktober, de maand waarin de school terug begint!

We hebben elf kinderen van Stop La Pauverete kunnen laten starten aan het nieuwe schooljaar!

Aangezien zij geen geboorte-akte hadden en dit noodzakelijk was voor de inschrijving, moest dit eerst in orde gebracht worden. Na veel rondbellen en bij de juiste mensen langsgaan is dit tijdig in orde gekomen. Het inschrijvingsgeld werd door het project betaald.stop la pauvreté

De kinderen werden in propere kledij gestoken en zo fier als een gieter vertrokken ze maandag 5 oktober naar het schooltje! Hopelijk brengen ze het er goed vanaf!

Een talibé strandde vanuit Mbour in ons project. Hij sliep al enkele dagen op straat, was weggelopen bij zijn marabout en wou terug bij zijn moeder keren, die leeft ergens ter hoogte van Saint-Louis. We hebben hem onderdak, eten en verzorging gegeven. Hij was heel dankbaar en begreep niet dat we dit allemaal voor niets deden voor hem…

We betaalden zijn taxi naar Saint-Louis en gaven hem wat zakgeld mee. Verder hebben we niets meer van hem gehoord, ik hoop dat alles goed gaat met hem en dat hij veilig is aangekomen en zijn moeder terugvindt!

Voorts zijn er plannen om het TSX-gebouw te verven, maar dit kost geld natuurlijk. Belangrijker is nu het schoolgerief! Fatou en ik gaan dadelijk schriften en dergelijke kopen.

Als activiteiten in de namiddag hebben we deze maand meer sport en spel buiten gegeven. Spelletjes zoals ‘jagerbal’, ‘dood aan’, ‘waterspelletjes’,… vonden de kinderen de max!!! Verder is het ook nodig dat de kinderen na school opgevolgd worden in verband met huiswerk enzo.

Woensdag was er in de morgen een explosie van een tankwagen (die 2 kinderen wou ontwijken en omvergevallen was )enkele honderden meters van het project ter hoogte van het tanksstation Shell. Een vrouw in haar wagen besefte niet welk gevaar ze kon veroorzaken en reed gewoon verder en door de benzine op straat onstond er een grote explosie. Gelukkig zijn er maar 2 slachtoffers.  Heel Yoff stond op zijn kop, alle schoolkinderen naar buiten om naar de grote zwarte wolk te kijken, grote paniek eerst maar daarna was alles weer gekalmeerd en zijn we gewoon verder gegaan wanneer blijk dat er geen gevaar was voor ons, aangezien de brandweer het vuur geblust had. De scholen (zowel de privé als de publieke) daarentegen hebben gewoon hun deuren gesloten, kinderen moesten naar huis. Het project was het enige etablissement dat zijn activiteiten hiervoor niet stopzette, de kinderen hadden ook vandaag recht op spel, sport en les. Ons namiddagje strand was trouwens ongelooflijk plezant!

Donderdag weer een bewogen dag: De bekendheid van het project bleek uit een telefoontje tegen de middag: mensen bellen TSX nu ook al als er iets is met de Talibés. Er bleken twee Talibés heel ziek te zijn en ze vroegen of we hen wouden helpen. Ter plaatse aangekomen waren de Talibés door een Senegalees al gevonden en naar ziekenhuis gebracht. Daar aangekomen zagen we de jongens die al een ver stadium van schurft bleken te hebben, met hun gezichtjes helemaal open van de wondjes. Ze lagen blijkbaar bloedend op straat, met schuim dat uit hun mond kwam van uitputting.

Het belang van het project voor toekomstige hulp voor zieke talibés bleek ook in het ziekenhuis. Doordat we een associatie zijn, kunnen we een akkoord maken met het ziekenhuis om ook in de toekomst Talibés te laten verzorgen. De opvolging van de twee jongens met schurft is belangrijk om te zorgen dat ze ook effectief genezen en daarnaast moeten ook hun mede-Talibés, die besmet zijn verzorgd worden door medisch personeel, wij zelf kunnen alleen gaan kijken wie ziek is maar de verzorging is nodig door dokters die medicijnen hebben en daarvoor is deze samenwerking met het ziekenhuis zo belangrijk. We zijn de jongens terug gaan brengen naar hun Daara (‘koranschool’ en woonplaats talibés’) samen met de ambulance en daar werden we nog eens geconfronteerd met de onleefbare woonsituatie van de talibés: een groot bouwvallig huis, volgepropt met teveel kinderen, waar het ongelooflijk vuil is, waar ze op de grond slapen tussen het vuil en waar een niet bepaald frisse geur hangt. De zieke kinderen gaan zo nooit beter worden door dit gebrek aan hygiëne! Dit huis moet dringend ontsmet worden want schurft is ongelooflijk besmettelijk. De overheid stelt hiervoor middelen tot beschikking maar om dit aan te vragen als associatie moet je natuurlijk je officiële papieren kunnen voorleggen. Nu hebben we een kopie gekregen van Afractie en daarmee zijn we naar de ‘service nationale de la hygiène’ geweest: onze aanvraag werd goed ontvangen en er werd beloofd zo snel mogelijk actie te ondernemen om onze daara te ontsmetten. Zodra dit gebeurt, zijn we van plan om vanuit het project een dag deze daara te gaan schilderen en later matjes gaan aankopen zodat het voor de Talibés echt een aangenamer huis wordt.

Leefomstandigheid Daara Cambérène

De talibés hebben echt dringend onze hulp nodig, het is onleefbaar op dit moment om kinderen te laten wonen in zo’n omstandigheden en zonder degelijke medische verzorging. Dankzij afractie hebben voor de maand oktober een budget voor medicijnen gekregen en ondertussen hebben we daar al goed gebruik van kunnen maken: Bij verschillende Daara bezoeken hebben we de zieke talibés kunnen helpen: schruft, astma, conjonctévite (oogontsteking), dermatose (huidziekte). Ook hier op het project hebben we kinderen kunnen helpen:  verschillende talibés met conjonctévite.

Deze week was er een jongen die voor het huis van project lag, met zijn mond/tanden helemaal ontstoken, zijn kleren helemaal vuil, hij was hevig aan het wenen en Fatou heeft hem in het huis genomen. Daar hebben we hem gedoucht, getroost en iets te eten gegeven (volgens ons had hij al lang niets meer gegeten aangezien hij geen vast voedsel kon eten door zijn mondontsteking, gelukkig had we yoghurt staan). Vervolgens zijn we met hem naar het ziekenhuis geweest, hier in Yoff, waar we een gratis consultatie hebben onderhandeld (met het ziekenhuis in Yoff hadden we nog geen afspraak) en met het budget voor de medicijnen hebben we hem zijn verzorging kunnen kopen.

De jongen met de mondontsteking bij de tandarts.

We hopen dat we in de toekomst dit verder kunnen zetten want de medische verzorging van kinderen hier is echt een basisbehoefte. Een maandelijks budget voor medicijnen zou daar kunnen toe bijdragen. Vervolgens zijn we nog naar de burgemeester geweest om te vragen wat Yoff voor het project kon doen. We hebben aangetoond dat we hun hulp nodig hebben met het voorbeeld van de jongen. Ze zijn bereid ons project te komen bezoeken nadat we hen een officiële brief overhandigen. Dit is een belangrijke stap voor het project want het is belangrijk het project ook te laten kennen én steunen door de verantwoordelijke overheden in Senegal, om meer toekomstzekerheid te hebben. De jongen hebben we nadien naar huis gebracht, waar we beseften dat de familie geen middelen had om hun kind te verzorgen. Ze waren dan ook heel dankbaar voor onze tussenkomst. Door deze bezoeken op het terrein zien we ook beter de problemen en noden van de kinderen in Senegal en hebben we diegene die het meest nodig hebben, al kunnen helpen. Dat zorgt echt voor een enorme voldoening! Het probleem voor deze terreinbezoeken is dat ze ofwel lang duren door het gebruik van het openbaar vervoer ofwel relatief duur zijn als we een taxi moeten nemen (wat soms gewoon nodig is met de zieke kinderen). Ook de bezoeken in de daara’s die we met het ziekenhuis/centre de santé van Cambérène ondernemen, gebeuren voorlopig met de ‘enige’ ambulance van het ziekenhuis, die dus niet altijd tot onze beschikking zal staan spijtig genoeg. Daarom dat we in het project de komst van een auto wel welkom zouden heten. Het project wordt steeds groter en dat kunnen we alleen maar aanmoedigen want dit wil zeggen “meer kinderen helpen!” Maar hier hebben we dus ook meer middelen voor nodig. Zo missen we ook een printer op het project. Nu moet Samba de brieven steeds op de universiteit uitprinten waardoor alles weer wat langer duurt. Het zou veel handiger zijn als we onze brieven en papierwerk hier meteen konden uitprinten en opsturen naar de nodige instanties. De huidige printer is al een tijdje stuk en we hebben geen budget over om deze te vervangen. Misschien nog iets om met de container mee te geven die we in december verwachten?

Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel en amuseren de meeste kinderen zich dagelijks op het project. We hebben nog armbandjes gemaakt, vlinders geknutseld, etc. En hebben ze de cijfers en eerste letters van het alfabet geleerd. Dit vraagt echter enorm veel geduld want de kleinste kinderen spreken geen woord Frans. We moeten als vrijwilliger echt lage verwachtingen koesteren naar wat we de kinderen kunnen bijleren want anders worden we teleurgesteld. Enkel het aanleren van de gewoonte om braaf op je stoel te zitten en op te letten, zoals dat in een schoolomgeving moet, is al een overwinning. Op die manier worden ze klaargestoomd voor binnen enkele jaren naar de echte school te gaan.

Groetjes

Sarah, Femke en Pamela!

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s