Nieuwsbrief november

We hebben in november nog verder gewerkt met de Daara in Cambérène. We hebben nog steeds geen telefoontje gekregen van de Service Hygiène maar blijven wel aandringen. Begin november hebben we er poetsgerief en zeep achtergelaten en er op aangedrongen dat ze dit gebruiken want de kamers waren echt schandalig vuil!

Een week later zijn we er terug een kijkje gaan nemen en zagen we echt al een groot verschil in de slaapplaatsen. Ze hadden echt moeite gedaan. Om hen verder te helpen hebben we hun verf en nieuwe matrassen aangeboden. We zijn op een donderdag met de drie vrijwilligers, Dominique en een medewerker van de Service Hygiène de muren in de twee slaapkamers gaan afschuren en nadien voorzien van een nieuw likje verf. De talibés en zelfs de zoon van de Maraboe hebben heel goed meegeholpen. Na een dag flink doorgewerkte te hebben waren de twee kamers klaar en werden we uitgenodigd om mee te eten. We hebben hiervoor het budget dat de vrijwilligers in België bij elkaar hebben gekregen via sponsering gebruikt. Volgende donderdag is er een andere slaapkamer aan de beurt. De Daara bestaat uit drie verdiepingen en het gebouw zou eigenlijk gans vernieuwd moeten worden maar dat kost te veel geld. We vonden dat de slaapplaatsen het belangrijkste waren en hebben daarom besloten deze enkel onder handen te nemen. We waren echt content om eindelijk eens concreet iets te kunnen verbeteren en onze handen uit de mouwen te steken. Het resultaat was echt mooi, de talibés hebben nu een groene en een lichtbruine kamer. Onze keuze om twee muren een andere kleur te geven werd eerst niet echt geapprecieerd, te modern voor senegalese normen zeker, maar ze waren nadien wel tevreden J

Verder zijn we ook terug begonnen met lessen voor talibé’s. Die hebben een poosje stil gelegen doordat ze moesten werken op het platteland maar nu zijn ze er terug dagelijks. We hebben nieuwe schriftjes uitgedeeld en starten nu dagelijks om negen uur in de klas beneden met les voor hen tot tien uur, dan moeten ze terug gaan bedelen.

Elke donderdag gaan we naar het ziekenhuis in Cambérène om de sociaal assitent daar te spreken over de Daara. Toen we er vorige donderdag waren, brachten ze op hetzelfde moment een doodzieke talibé binnen die ze naar een ander ziekenhuis hebben gebracht. Binta, de sociaal assistent belde ons, of we ons budget wilden aanspreken om hem te helpen. Na een gesprek met zijn Maraboe zijn we hem gaan bezoeken in het ziekenhuis. Hij lijdt aan bloedarmoede en had nood aan medicatie en verdere onderzoeken. We hebben geld voor de medicijnen gegeven en gaan hem verder opvolgen. Verder hebben we er ook voor gezorgd dat de moeder de sociale dienst van het ziekenhuis leerde kennen. De sociaal assistent zou een vragenlijst afnemen en zo bepalen op welke manier het ziekenhuis kan tussenkomen in de kosten. Het ziekenhuis kan tussenkomen in de kosten van de hospitalisatie en de onderzoeken als de familie dit niet kan betalen. De medicijnen zijn zowieso voor eigen rekening. Niet zo’n goede regeling want veel onderzoeken die gebeuren kunnen geen vervolg krijgen omdat er geen geld is voor de juiste medicatie toe te dienen. We zijn blij dat we deze talibé hebben kunnen helpen maar het is jammer om te zien hoeveel andere kinderen we niet kunnen helpen. In het ziekenhuis werden we ook aangesproken om een operatie te betalen van een ander jongetje, de zoon van de nicht van een verpleegster. Maar dit hebben we geweigerd aangezien het geen talibé is en we ergens een grens moeten trekken. De keerzijde van zo kinderen te helpen buiten het project is dat ze ons als “blanke geldschieters” gaan bekijken maar het project kan dit natuurlijk ook niet betalen. Hoe jammer het ook is, want we zouden niet liever willen dan alle zieke kinderen te helpen. We hebben gezegd dat we ons best zouden doen om een andere organisatie te zoeken die wel kan helpen in de operatiekosten kan tussenkomen.

Daarnaast zijn we nog langs de burgemeester geweest om ons project voor te stellen zodat we meer steun en erkenning zouden kunnen krijgen uit de gemeente zelf . Maar de senegalese administratie gaat zo traag dat dit nog wel even tijd zal kosten. Als vrijwilliger is dat wel aanpassen, aan die manier van werken. Er wordt hier niet met afspraken gewerkt of online aanvragen J Je moet gewoon naar de desbetreffende dienst gaan, die dan nog niet is aangegeven vaak . Daar aangekomen is het altijd verschillende personen spreken en wachten tot je de juiste gevonden hebt. Dan is het meestal nog eens wachten tot die op zijn bureau aankomt en zo ben je al gauw een hele voormiddag kwijt gespeeld om simpelweg een brief af te geven.

In het atelier hebben we nog heel wat mooie knutselwerkjes gemaakt met papier marché hebben we bijvoorbeeld maskers gemaakt. Maar goed dat container en gauw aankomt want onze verf is bijna op! We kijken al uit naar de komst van de container. We hebben de lijst al ontvangen van wat er allemaal zal inzitten en voelt echt aan alsof  Sinterklaas komt! Zoveel spullen dat we kunnen gaan verdelen! Enkel er plaats voor zoeken, is nog een probleem!

Op het einde van november stond alles in teken van de Tabaski! De kinderen lieten hun haar allemaal opnieuw vlechten en de mannen vertrokken op een heuse zoektocht naar het perfecte schaap. Ook in het project lag het leven even stil precies. De kinderen trokken naar hun familieleden in andere delen van het land en het is hier nu maar stilletjes maar tegen het einde van deze week zal alles wel terug ‘normaal’ verlopen.

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s