Nieuwsbrief december

In december zijn er heel wat helpende handen terug naar België vertrokken en een nieuw paar bijgekomen! Femke en Sarah zijn naar huis gegaan voor de feestdagen en Bente, de nieuwe vrijwilligster komt ons gedurende twee weken (periode kerstvakantie) helpen. Arthur heeft deze maand vakantie waardoor de rollen weer wat verschoven zijn. Dominique neemt nu de taken van Artur over. Bente neemt de verzorging voor haar rekening en helpt Max, een senegelese helpende hand, ook in de klas. Pam neemt de oudste kindjes onder haar hoede. Het is weer even zoeken en aanpassen en we kunnen alle hulp goed gebruiken!

De maand december stond in het teken van de container op het project! We hebben er echt al bloed, zweet en tranen voor gelaten maar het ziet er dan toch naar uit dat hij terecht zou komen. Normaal gezien hadden we veel eerder een aanvraag moeten indienen waardoor we als erkende NGO de container gratis zouden vrij krijgen maar waren hiervan niet op de hoogte. Na verschillende organisaties te hebben bezocht, hadden we nog een poging ondernomen om het nodige attest toch nog te bemachtigen maar dat is mislukt. Het zou nog weken/maanden duren want onze papieren moeten langs verschillende ministeries verschijnen. Dus er zat niets anders op dan te betalen, een serieuze som weliswaar maar we hadden geen andere keuze. 29 december zijn Samba en Pam naar de haven geweest en hebben ze onze container geopend en alle spullen eruit gehaald en geteld. Elk T-shirtje werd geteld en genoteerd op een lijst. Dat duurde uren natuurlijk! Onze matrassen werden in beslag genomen omdat ze al gebruikt waren en dit verboden te importeren was volgens de “wet”, wat dat hier ook wil zeggen… Ik heb ondertussen al heel wat staaltjes van corruptie ondervonden maar de douaniers zijn toch wel de ergste! Ze namen zonder te vragen gewoon petjes en allerlei andere spullen ertussen uit, zogezegd als “staaltjes” om te laten zien aan de inspecteur. Verder kwam iedereen ook vragen of ze niets mochten meenemen voor hun eigen kinderen. We hebben natuurlijk altijd geweigerd maar het was een moeilijke situatie aangezien het dezelfde douaniers zijn die de prijs bepalen, om onze container vrij te krijgen. Normaal gezien is het de taak van de “transiteurs”, om het openen van de container enz. op te volgen maar zij zelf wilden ook maar al te graag wat speelgoed, kledij, …mee naar huis nemen!

Verder hebben we het klaslokaaltje van een nieuw likje verf voorzien. De talibés vonden het heel leuk om mee de handen uit de mouwen te steken! Het verven zelf ging vlotjes maar het opkuisen nadien heeft nog dubbel zoveel tijd gekost. Gelukkig hebben we de vloer terug proper gekregen, enkel het bord zou nog een nieuwe laag bordverf kunnen gebruiken.

Het is hemelsblauw geschilderd! Nu nog nieuwe knutselwerkjes maken om het geheel terug op te fleuren! Slingers, hoedjes, vlinders, etc. staan nog op het programma. We hadden maar genoeg verf voor één kamer in het huis maar eigenlijk zou heel het huis een opknapbeurt kunnen gebruiken. Maar zoals altijd, is het geld een probleem…

De bezoekers van Pam hadden heel wat kledij en knutselgerief meegebracht voor de kinderen en daardoor hebben we elk kindje van het project een nieuwe outfit kunnen geven. De jongenskledij hebben we verdeeld over verschillende daara’s in Yoff en Camberein. Vooral de voetbaltruitjes en schoenen vielen in de smaak bij de talibé’s!

We hebben een nieuw huisdier op het project! Een schattige poes, die de naam Minoe heeft gekregen! Net zoals de kinderen komt ze ’s morgens hier aan en vertrek ze ’s avonds. De kinderen vinden het super om met haar te spelen!

Fatou is een dorpje gaan bezoeken in Sokone, Ndoffane Mady (reistijd 5 uur vanuit Yoff). Het is een plaats met minder dan 300 inwoners en heel arm. Fatoumata, de oudste dochter van een familie is blind en ondervoed. Ze woog minder dan 10 kilo en is 5 jaar! Het jongste kind van het gezin is eveneens blind geboren. Dit is echter geen toeval want de ouders zijn bloedverwanten. Fatou heeft haar meegenomen naar een dokter en de nodige medicatie gekocht.

Daarnaast heeft ze een dame voor twee maanden al ontbijt betaald, eieren en fruitsap gekocht en aan een andere persoon fruit voor een som van 50 000 CFA (76 euro). Zij zullen dit elke dag aan het kindje geven aangezien de ouders geen tijd hebben om er naar om te kijken. Na twee maanden gaat Fatou opnieuw naar daar om te kijken hoe het gaat met het kind. Er zijn echter nog andere kinderen in het dorp die verzorging kunnen gebruiken. Saly Kébé, een meisje dat gehandicapt is en mankt van 5 jaar en Ibrahima, een jongen van drie die niet kan spreken. We zoeken nog middelen om hen te verzorgen. Het is triestig om het dorp te moeten verlaten en enkel iets voor Fatoumata te kunnen betekenen terwijl er zoveel andere kinderen in nood zijn!

We hopen dat het werk in Camberrein met de Daara kan verder gezet worden door de volgende vrijwilligers. We hebben daarvoor een budget voor medicatie nodig zodat we steeds de zieke talibés mee naar het ziekenhuis kunnen nemen en hen de nodige medicatie kopen.

Vele warme groetjes uit Senegal!

Prettige feestdagen! Zalig kerstfeest en gelukkig nieuwjaar!

Pamela, Bente, Fatou

Samba, Clémence, Dominique

Et tous les enfants!

Gros bisoux !

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s