Nieuwsbrief januari

Hoera hoera hoera ! De container is gearriveerd !!! Hij staat nu op een paar meter van ons project en we zoeken nu een organisatie/persoon die hem wil huren van ons. Op die manier zouden we maandelijks een mooi inkomen hebben en kunnen we de kosten voor afractie verminderen! Fatou is volop bezig met de onderhandelingen en heeft al enkele voorstellen ontvangen. Het materiaal dat in de container zat, staat nu in ons project.

Sop la  Pauvreté

Het klaslokaaltje kan tijdelijk niet gebruikt worden omdat het vol spullen staat, net als de boetiek. Er wordt nu enkel nog les gegeven op het dak. Alles zat nog in de container, buiten dan de matrassen en enkele spulletjes die de douane heeft achter gehouden. Iedereen is hier wel super tevreden dat we zoveel nieuwe spullen hebben om uit te delen! Zalig om al die kindjes blij te maken! Dat was al die frustratie omtrent de container wel waard! We willen alle sponsors dan ook van harte bedanken voor al de spullen die ze hebben gegeven! De truien en T-shirten van Kate Ryan vallen hier bijzonder goed in de smaak, net als de sportzakken van fortis! Maar ook alle tweedehandskledij en schoenen zijn al goed verdeeld! De ziekenhuisbedden bestemd voor een project in Sokone zijn ook al terecht. De andere bedden, rolstoelen en looprekken gaan we aan drie verschillende ziekenhuizen schenken. We hebben contact gehad met iemand van de gemeente Yoff. Hij zou onze spullen komen bekijken en ze helpen te verdelen. Op deze manier weet de gemeente wat we allemaal doen voor de gemeenschap en zouden ze de taksen die we moeten betalen voor de staanplaats van onze container kunnen laten vallen. Heel goed idee, buiten dat dat weer veel te lang gaat duren voordat de gemeente iets doet. De senegalese administratie is zowaar nog trager dan de Belgische heb ik hier al ondervonden En ondertussen staan die spullen hier wel wat onder de voet en worden ze niet gebruikt…dus ik weet niet of we wel zo lang gaan wachten. Natuurlijk weet heel Yoff-Layenne al van onze container af en staan er hier dus ook om de haverklap mensen die mee willen genieten van de spullen. Niet altijd makkelijk om te beslissen wie er nood aan heeft en wie niet. Voorlopig helpen we iedereen verder zo goed als het kan, maar in eerste instantie zijn we nog steeds een organisatie die werkt voor kinderen!

talibé uit de daara van CamberreneElke donderdag gaan we nog steeds naar Camberrene, naar de grote Daara om de zieke talibés mee naar het ziekenhuis te nemen. We hebben er deze maand twee erge gevallen gezien.
Buiten de vele talibés die schurft hebben en wormen, was er een talibé, Mohammed Diop, die een gezwollen knie heeft. Hij heeft nood aan een operatie die 100 000 CFA zou kosten of 154 euro, dat budget hebben jammer genoeg niet voor handen!
We zijn dan ook op zoek gegaan naar een sponsor en hebben een Vlaamse vrouw gevonden, die voor de Belgische ambassade werkt die dit bedrag wou betalen. Waarvoor we haar uiteraard heel dankbaar zijn!

zieke talibéEen ander, nog dringendere situatie is de zieke talibé met een gezwollen kaak, Taihirou Sarr. Met hem was ik vorige maand al naar de tandarts gegaan en hem antibiotica gekocht dat hij heeft uitgepakt, volgens de andere talibés. Toen we hem deze week terug zagen, schrokken we nogal want zijn kaak en hals waren nog meer gezwollen dan voordien! Zaterdag zijn we met hem naar het ziekenhuis in camberene geweest voor een gratis consultatie met een tandartsspecialist. In een Daara in Camberene hadden we een zieke talibé gevonden met een gezwollen kaak toch, nu blijkt dat dat kind een (vergevorderde) tumor heeft! We hebben hem dus meegenomen naar een ander ziekenhuis in Dakar, het zogezegd grote en ‘gespecialiseerde’ ziekenhuis Dantec. Eerst moesten we dat kind nog op straat gaan zoeken want hij was aan het bedelen zoals elke dag, hoewel we hadden uitgelegd dat hij zaterdagmorgend op ons moest wachten in de daara…Na hem uiteindelijk te hebben gevonden, konden we op consultatie bij de dokter, na weeral lang wachten.
Heel het ziekenhuisgebeuren is ook heel anders dan wat wij gewend zijn! Je kan geen afspraak maken maar moet gewoon wachten, ook bij specialisten en je wordt constant gestoord daar andere mensen, telefoontjes enz! Dan moet je bij 7 verschillende bureau’s langs gaan om je papierzaken in orde te hebben alvorens je behandeld wordt! Want geen geld = geen behandeling! En nergens staat aangegeven waar die bureau’s zich dan bevinden en je wordt echt letterlijk van het kastje naar de muur gestuurd! En wat ze dan een bureau noemen, zo ergens achterin naast het poetsgerief staat dan een tafeltje … Wat een misérie!
We hebben maandag en dinsdag heel de dag in het ziekenhuis gezeten en proberen aan heel de wirwar van papieren en onderzoeken aanuit te kunnen. De machine om röntgenfoto’s te nemen was dan weer stuk dus na een hele namiddag wachten voor niets, moeten we donderdag en waarschijnlijk ook dinsdag terug keren voor nog meer onderzoeken. Echt van die toestanden die ondenkbaar zijn bij ons! En van zijn maraboe hebben we nog steeds niets gehoord of gezien!
Voorlopig ziet het er naar uit dat het wel te behandelen valt, de tumor met chemo maar ze moesten eerst de onderzoeken nog afwachten. De dokters zijn alleszins hoopgevend! En Taihirou en zijn broer, die hem steeds vergezeld en ook een talibé is in dezelfde daara zijn echt super braaf en flink. Die zagen niet dat het lang duurt of dat ze dorst of honger hebben maar wachten gewoon braaf in stilte. Geen enkel kind dat ik ken zou zo geduldig zijn! Maar dat had echt NOOIT zo ver mogen komen in de eerste plaats! De situatie in die daara is verschrikkelijk! We hebben daar al zeep, propere kledij, schoenen, matjes, medicatie, … afgegeven, al geschilderd en al. Maar als je daar dan toekomt is het daar ZO vuil en al die kinderen zitten daar met schurft en andere ziektes.
Als die maraboe’s die kinderen aan hun lot overlaten, en de verantwoordelijkheid doorgeven aan 14 jarige als ze er zelf een paar dagen/weken niet zijn, kunnen wij daar weinig aan veranderen en is al ons werk voor niets geweest… en dan zinkt de moed je soms echt wel in de schoenen. Gelukkig staat hier een goei team in de het project, die je er wel doortrekken. En als je dan de glimlach van de kinderen ziet, besef je weer voor wat je het allemaal hier doet!

Max of Diague is ons nog steeds aan het helpen op het project. Hij kan heel goed overweg met de kinderen en we hopen dat hij misschien een nieuwe vaste (inval)kracht kan worden voor het project?
Op dit moment is zijn hulp echt wel nodig. Nu we ook nog de spullen van de container moeten verdelen, bij het werk dat we dagelijks doen. Bovendien heeft Arthur een maand vakantie gehad. Vandaag, 20 januari, is hij teruggekeerd.

apotheekkastjeVerder hebben we de medicijnenkast nog eens opgeruimd. De nieuwe bezoekers van Pam hadden weer heel wat medische spullen bij, die we hier maar al te goed kunnen gebruiken. We verzorgen nog steeds dagelijks ongeveer tien kinderen. De meeste hebben open wonden of brandwonden die ontsmet moeten worden.

Er zijn enkele kinderen van Stop la Pauvrete weg gebleven sinds de Tabaski en er zijn er enkele nieuwe bijgekomen! Dit is onze nieuwe vaste kern die dagelijks naar het project komen! In de container zit ook heel wat nieuw knutselmateriaal waarvan we al goed gebruik hebben gemaakt!

Vandaag (15/01) hebben we Avelina Herkel bezocht. Ze is coördinator van een andere NGO in Yoff die zich bezig houdt met het milieu en het welzijn van vrouwen en kinderen. In praktijk geeft ze cursussen massages en verkoopt ze producten van Aloë Vera. Met de opbrengst daarvan stelt ze jonge vrouwen tewerk en organiseert ze allerlei activiteiten voor goede doelen. Ze wil gratis massages geven aan kinderen die zich geblesseerd hebben en zou dit jaar een (laattijdig) kerstfeest voor de kinderen van ons project willen organiseren. Dit zou eind januari plaatsvinden.

Vandaag is mijn allerlaatste dag in Senegal. Mijn drie maanden dat ik in het project heb geholpen en heb rondgereisd door het land zijn voorbij gevlogen! Iedereen zou eens even moeten kunnen zien en ervaren hoe het er hier aan toe gaat vind ik, zet je wel aan het denken… hoe blij we wel niet mogen zijn met ons leventje in België! En hoe klein onze problemen wel niet zijn in vergelijking met alles wat ik hier dagelijks zie!

Ik wens heel het team hier en in België nog enorm veel succes en moed en een dikke proficiat voor het fantastische werk dat ze hier elke dag verwezenlijken!

Vele groetjes!
Pamela

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s